İnsanlık tarihi boyunca dünyadaki yaşamın bir çok iklimleri hep olmuş.Zengin ve fakirlik-güçlü ve zayıf-ezen ve ezilen-güzel ve çirkin gibi.Her biri için yorumlar,analizler, olması gerekenler söylene gelmiştir.Her doğanın mutlaka bir sahibi olmuştur.Sahiplenme zamanla kişilerin kaderinde bir yerlere uzanmış dilimize çok kolay olan ‘’Kimsesiz’’sıfatı eklenmiştir.Bunun getirdiği yük kimini çocuk dediğimiz yaşta kimini de olgun bir yaşta yakalamış.Bundan sonra?Şu istatistik bilgilerini sırlamak zorunda kalmışız.Bunu da ülkemizin durumuna bakarak şöyle güncellemişiz;

Türkiye’de kentlerin sokaklarında yaşayan veya çalışan çocuk sayısı son dönemde gözle görülür biçimde artmıştır.

Bir çok çocuk,anne-babaları tarafından sokakta çalışıp aile geçimine destek vermeye zorlanmaktadır.

Yeterli eğitim düzeyi olmayan ailelerden gelen çocukların bazıları kurtuluşu sokaklarda aramaktadırlar.

Birçok zaman okula gidemeyen, gitse bile ev ödevlerini yapacak zamanı bulamayan bazı çocukların bir çoğu eğitim sisteminin dışında kalmakta, bu da vasıflı işler için gerekli olan ilköğretim diplomalarını alma şanslarını sınırlamaktadır.

Bazı çocuklar sokaktayken kötü muameleye, fiziksel ve/veya cinsel istismara, hastalıklara ve yetersiz beslenmeye maruz kalmakta, madde bağımlısı haline gelmektedir.

Bundan sonra adını toplu olarak gerekçeleri ile  ortaya koyduk. Şimdi ise eylem planı yapma zorunluluğu hissederiz.Bakın bunu da şöyle sıralarız;

Kimsesiz sokak çocuklarına güvenli bir ortam sağlanması ve toplumla yeniden bütünleşmelerine yardımcı olacak becerilerin geliştirilmesi gereklidir.

Cinsel istismara maruz kalan kimsesizler, uçucu madde bağımlısı olanlar, sokaklarda çeşitli işler yapanlar, evlerinden kaçanlar ya da sokağa itilenler gibi farklı gereksinimleri olan çocuklar için güvenli ve destekleyici ortamlar sağlanması lazımdır.

Kimsesiz çocukların sokakta yaşamalarına veya çalışmalarına yol açan temel nedenlere karşı alınacak önlemlerin desteklenmesi gereklidir.(!)

Devletin imkanlarını harekete geçirmek, sokak çocukların eğitim ve öğretim gereksinimlerini karşılamak üzere hükümet kuruluşları ile birlikte özel sektör ve kamu sektörü ile ortak çalışmalar geliştirilmesi lazımdır.

Polis, jandarma, sosyal hizmet uzmanları, psikologlar, vb. gibi bu konumdaki çocuklarla ilgili görevler yapan kişilere yönelik eğitim çalışmaları düzenlenmesi ve bu çalışmaların desteklenmesine çalışılmalıdır.(!)

Bundan ne beklenilecek tabi ki bununda yaklaşık cevapları vardır.Sanki hemen çözüm üretilmiş gibi.Tabi adını koymadık mı? Kimsesiz Çocuklar;

Güvenli ve korunaklı ortamlar sağlanarak sokakta yaşayan ve çalışan çocuk sayısı azaltılacaktır.Okul terk olaylarında azalma sağlanacaktır.

Sokakta çalışan çocukların sayıları azaltılacaktır.

Çocuk suçlarıyla çocukların karıştıkları suçlarda azalma görülecektir.

Çocukların fiziksel ve cinsel sömürüsü azalacaktır.

Sokaktaki çocuklarda cinsel ilişki yoluyla ya da başka yollardan bulaşan hastalık vakaları azalacaktır.

Toplumla yeniden bütünleşebilmeleri için sokak çocuklarına temel eğitimin yanı sıra sosyalleşme ve mesleki eğitim imkanları sağlanacaktır.

Sokaktaki çocukların durumuna ilişkin geliştirilecek çözümler uzun vade de toplumun refahını olumlu etkileyecektir.Ya Kırşehir?henüz direniyoruz.

Sonuç olarak toplum adına sorularımızı ve bunlara çözüm önerilerimiz hep olacaktır.Toplumlarda ortak değer yargıları yaygınlaşmadıkça kimsesizlik hep devam edecektir.